گوهرهای ماندگار شهرستان آران و بیدگل

گوهرهای ماندگار شهرستان آران و بیدگل

احمد شیرینی آرانی

دخیل

بسیجی

محصّل

1345/01/01

1362/12/11

جفیر

گلزار شهدای هلال بن علی (ع) آران

  احمد در تاريخ 1345/1/1 در خانواده‏ اى  مذهبى و كشاورز در آران ديده به جهان گشود . عشق به اسلام از همان دوران كودكى در وجودش نهفته بود و در هفت سالگى قدم به مدرسه نهاد و دوران ابتدايى را با موفّقيت گذراند و وارد مدرسه راهنمايى شد و تا سال اوّل دبيرستان درس خواند . در اين زمان بود كه انقلاب اسلامى به رهبرى امام خمينى پيروز شد و او هم در فعّاليت‏ هاى مذهبى و سياسى
حضورى فعّال داشت .
به همّت احمد و ديگر دوستانش و به سرپرستى روحانى شهيد مفقودالاثر ، حجّت‏الاسلام مدبّر ، انجمن اسلامى نوجوانان تشكيل شد و احمد هم فعّاليت زيادى داشت . در اين زمان بود كه جنگ عراق عليه ايران شروع شد و با آن‏همه فعّاليت‏هايش احساس گمشده ديگرى داشت و همواره از درونش ندايى او را به خود مى‏خواند .
اين امر باعث شد رفتن را بر ماندن ترجيح دهد و عزم ديار عاشقان كند و راهى جبهه شود . اوّلين بار از سوى بسيج به جبهه سر پل ذهاب اعزام گرديد و پس از سه ماه براى ديدار والدينش بازگشت ولى او ديگر عاشقى پاكباخته بود كه جسمش كنار پدر و مادرش بود ، امّا روح بزرگش در سنگر مبارزه با كفر و استكبار جهانى بود و معتقد بود كه جبهه ، دانشگاه خودسازى است و در اين دانشگاه با شهادت
فارغ‏التّحصيل مى‏شوند .
او براى اخذ اين مدرك مى‏كوشيد و بر آن شد كه براى دفعه دوم به كردستان اعزام شود تا از دستاوردهاى انقلاب اسلامى پاسدارى كند . به كردستان اعزام و مدّت سه ماه در آن منطقه محروم كوشيد .
براى سومين بار در عمليّات خيبر شركت كرد و در تاريخ 62/12/11 در منطقه طلاييّه به آرزوى ديرين خود رسيد و شهد شيرين شهادت را نوشيد .
 

 

بسم رب الشهدا و الصدیقین

و لا تقولوا لمن یقتل فی سبیل الله

امواتا بل احیاء ولکن لا تشعرون

(قرآن کریم)

نگویید آنان‌که در راه خدا کشته شده‌اند مردگانند بلکه زندگانند و لکن شما نمی‌دانید

به‌نام آن خدایی که پروردگار عالمیان است و به‌نام آن خدایی که جانم از اوست، روزیم از اوست و روح‌مان از اوست و به‌نام آن خدایی که هستیم از اوست وصیتم را آغاز می‌کنم.

السلام علیک یا اباعبدالله. سلام و درود بیکران بر حسین بن علی(ع) سرور شهیدان. سلام بر حسین(ع) آن حسینی که جانش را در راه خداوند نثار کرد و سلام بر شما ای پسر فاطمه و ای پسر علی(ع) که در صحرای کربلا صدای هل من ناصر ینصرنی شما بلند شد و کسی نبود که لبیک‌گوی شما باشد. اما در کربلای ایران و کردستان و در کربلای جنوب جوانان هستند و جواب شما را دادند و تا آخرین قطرۀ خون خود از اسلام دفاع می‌کنند و نمی گذارند که خون شما و یارانت پایمال شود و اسلام را زنده نگه می‌دارند و سلام و درود بیکران بر رهبرکبیر انقلاب آن یاور مستضعفان آن منجی عالم بشریت و آن بت‌شکن زمان خمینی‌کبیر و سلام و درود بیکران بر شهیدان اسلام.

ای ملت شهیدپرور من به‌عنوان یک برادر کوچک شما تقاضا دارم که امام را تنها نگذارید و پشتیبان ولایت‌فقیه باشید و از خداوند بخواهید که طول عمر بر امام عطا فرماید. من که به عنوان بنده‌ای ضعیف در پیش خدا بودم با خود گفتم که آیا مسلمانی و دینداری از روی شعار است. باید دینداری خود را از روی عمل انجام داد. پس وظیفه دانستم که به جبهه بروم و از خداوند متعال خواستم که لیاقتی به من عطا فرماید تا بتوانم وظیفۀ شرعی خود را انجام فرمایم.

ای مادر چطور انسانی مثل من زنده باشد و صدای نالۀ مادر شهیدی را بشنود و نرود اسلحۀ بر زمین افتاده‌اش را بر دوش بگیرد. اول وصیتی که به ملت شهیدپرور دارم: ای انسان‌هایی که در زیر بند استعمار خلاصی پیدا کردید به فکر آخرت باشید. در این دنیای فانی کاری کنید تا توشه‌ای فراهم کنید برای آخرت. این دنیا در یک لحظه به وجود می‌آید و در یک لحظه از بین می‌رود همیشه به فکر این دنیای بی‌ارزش نباشید.

من که یک بنده‌ای ضعیف در پیش خداوند هستم چطور به من اجازه می‌دهد‌ صدای آن عزیزان در جبهه بلند شود و بگویند که احتیاج داریم و من در خانه بمانم. آیا وجدانم قبول می‌کند که اسلام و امام را تنها بگذارم؟ آیا وجدانم قبول می‌کند که خون شهدا را پایمال کنم؟ نه هیچ‌وقت در خانه نمی‌مانم. از خون شهدا است که اسلام زنده مانده با خون‌شان درخت اسلام و انقلاب را آبیاری کرده‌اند و ما نباید بگذاریم که درخت نوبهار خشک شود و همه باید خون بدهیم تا درخت اسلام زنده بماند.

ای مادران شهدا که آرزو دارید اگر کربلا آزاد شود و شما بر سر قبر شش‌گوشۀ امام حسین(ع) بروید و دعا کنید و بگویید حسین‌جان آیا در مقابل شما روسفید هستیم. ما هم جوان داده‌ایم. مادران شهدا بدانید شما در مقابل ائمه‌اطهار روسفید هستید.

ای مادرم آرزوی من همیشه و همه وقت این‌ بوده که خداوند لیاقت شهادت را نصیب من فرماید زیرا من عاشق الله بوده‌ام و هرکس عاشق الله بوده دست از همه چیز بکشد حتی از پدر و مادر و حتی از فرزندان.

ای معبود، ای خداوندا من که مدتی از این زندگی گرانبها لذت برده‌ام، فهمیده‌ام که لحظه‌‌ای دیگر نباید بمانم و باید به جهاد که همان جهاد فی سبیل الله است روانه شوم. حال که موفق شده‌ام سوی آن دیار عشق و شهادت بروم پس ای خدا تو را سپاس می‌گویم و شکر می‌کنم و وجود نالایقم که هیچ ارزشی ندارد در راه تو و برای تو نثار می کنم.

ای پدر و مادرم هیچ احساسی نکنید زیرا که شهادت در راه خدا افتخار شماست و افتخار بزرگی نصیب شما گردیده و آن امانتی که خداوند به شما داده از شما پس خواهد گرفت و باید به صاحب اصلیش تحویل بدهید و حال وقت امتحان است با خود می‌گفتم ای کاش ما هم در روز عاشورا و در سرزمین کربلا بودیم تا با دشمنان بجنگیم حالا وقتش رسیده تا ثابت کنیم که پیرو امام حسین(ع) هستیم. باید ثابت کنیم که ما هستیم حالا موقع امتحان است و من باید بهتر از پس این امتحان برآیم و حال باید  درس های 17 ساله خودم را پس بدهم و امتحان و سوالات آن ، خون دادن در راه خداست . ان‌شاءالله که بتوانم خوب امتحان خود را بدهم. وصیت مهمی که به دوستان دارم این است یاران و دوستانم آدمیان در ژرف وانبوه با امواج‌هایی درهم غلتیده‌اند که گروهی به کشتی نجات سوار شده. پس ای برادران و ای دوستان خود را به این کشتی رسانده و بر خدا توکل کنید تا در این دریا غرق نشوید و همیشه تقوا پیشه کنید و از قافله عقب نمانید که رحمت خداوند با تقوا‌پیشه‌گان است. ای دوستان نمازجماعت پشت دشمن را می‌شکند و می‌لرزاند. دعای کمیل دشمن را از بین می‌برد. مسجد محافظ مسلمین بر دشمنان است. پس دعاها یادتان نرود. ای دوستانم اگر می‌خواهید به خداوند نزدیک و قلب‌های تان مثل آینه صاف و مثل کوه استوار و مثل دریا خروشان و مثل خورشید درخشان باشید امام را تنها نگذارید.

وصیتم به مادرم: مادر عزیزم و عزیزتر از جانم اگر من شهید شدم و ناپدید گشتم برای من گریه مکن و اگر هم دلت سوخت برای پسر فاطمه حسین(ع) مظلوم که مادر نداشت گریه کن برای حسینی که با لب تشنه شهید شد. گریه برای حسینی که علی‌اصغر و علی‌اکبر و قاسم از دست داد گریه کنم. گریه کردن بر من ارزشی ندارد. پس مادرم اگر دلت سوخت حتماً امام عزیز را دعا کن تا ظهور صاحب‌الزمان(عج) خداوند نگه بدارد. مادرم آن زحمات شبانه‌روزی را از خداوند بخواه زیرا ما همه بندۀ خداوند هستیم. مادرم مهر حسین(ع) آن موقعی در دلم نقش بسته بود که شما در روضه‌های امام حسین(ع) گریه می‌کردید و گریۀ شما با شیر شما مخلوط می‌شد و در عوض به مهر تبدیل می‌شد و امام حسین(ع) در وجودم بود تا حال که توانستم لبیک‌گویش باشم.

وصیتم به پدرم: پدرم پدر عزیز چطور مزد این همه زحمات را جبران کنم. پدرم اگر خداوند لیاقت شهادت را نصیب من فرمود ناراحت نشوید. زیرا من با خوب کسی معامله کرده‌ام و خوب مشتری پیدا کرده‌ام و کالایی که دارم با وی معامله می‌کنم. باز هم می‌گویم و در عوض آن کالا اگر لیاقت پیدا کردم و شهید شدم کالای من موردپسند بوده و اگر شهید نشوم کالای من بی‌ارزش بوده. پدرم و مادرم دعا را فراموش نکنید و امام را تنها نگذارید و رزمندگان را دعا کنید. باید مرا ببخشید. پدر و مادرم مثل کوه استوار باشید و در مقابل دشمن از هیچ بادی نلرزید.

وصیتم به خواهرانم: خواهرانم حجاب شما عفت شماست سعی کنید حجاب خود را که از خون شهیدان افضل‌تر است رعایت کنید. خواهران عزیز با سعی و مجاهدۀ بیشتر در جامعۀ اسلامی سعی کنید که در صف رزمندگان اسلام قرار بگیرید. و با خدمتی بیشتر سهمی بزرگ را در جمهوری اسلامی ادا کرده باشید. خواهران عزیز با فعالیت‌های سیاسی و اسلامی خود به‌دنیا بفهمانید که در جمهوری اسلامی ایران زن در کنار مرد در صفی واحد بر علیه دشمن کافر می‌جنگد. ان‌شاءالله که به وصیتم عمل کنید.

ای برادران و خواهران حتماً دعا را فراموش نکنید امام را تنها نگذارید.

مبادا خویشتن را واگذاریم

امام خویش را تنها گذاریم

ز خون هر شهیدی لاله‌ای است

مبادا روی لاله پا گذاریم

به امام عزیز دعا کنید. خدایا خدایا تا انقلاب مهدی(عج) خمینی را نگهدارد

امضاء

احمد شیرینی

مورخ 23/ 08 /1362

  •  احمد شیرینی آرانی

گوهرهای ماندگار شهرستان آران و بیدگل

ایمیل مدیر سایت : info@gmab.ir

شماره تماس : 09121276916

طراحی و تولید: ایده پرداز طلوع