گوهرهای ماندگار شهرستان آران و بیدگل

گوهرهای ماندگار شهرستان آران و بیدگل

ذبیح اله دادائی یزدلی

مهدی

بسیجی

کشاورز

1345/01/01

1367/01/28

فاو

روستای یزدل

ذبیح الله اوایل فروردین 1345 در روستای یزدل کاشان به دنیا آمد و خانواده اش را غرق شادی کرد. انس و علاقه وافر خانواده به اهل بیت (ع) باعث شد که نامش را ذبیح الله بگذارند.

همراه پـدر در مجالس مذهبی شرکت می کرد و همراه رشد جسمانی به رشد معنوی و روحانی خود نیز می افزود. از همان کودکی همزمان با تحصیل، به پدرش در امر کشاورزی کمک می کرد و در قالی بافی به مادرش کمک می­کرد.

سال 1361 عزم خود را برای رفتن به جبهه جزم کرد و در حالی که فقط 16 سال داشت.دورة آموزش را در پادگان الغدیر اصفهان گذراند و سپس به کردستان اعزام شد. 6 ماه حضور در کردستان و مبارزه با گروهک کومله او را آب دیده کرد.

پس از حضور مؤثرش در کردستان به جبهه های جنوب اعزام شد و بارها در عملیات های متعدد با رزمندگان اسلام حضور داشتند

ذبیح الله علاوه بر کردستان و چندین خط پدافندی در عملیات های بدر، والفجر 8، کربلای 4، کربلای 5 و جلوگیری از پیشروی دشمن در تک گسترده برای پس گیری از شبه جزیرة وفا شرکت داشت. خودش بعد از یکی از عملیات ها تعریف می کرد آنقدر آرپی جی شلیک کردم که از گوش های من خون جاری شد.

او همچنین در عملیات کربلای 5 بر اثر ترکش و موج انفجار از ناحیة پا مجروح و مدتی را در بیمارستان بقايی اهواز بستری شد. پس از بهبودی برای آخرین بار در حالی که 25 درصد جانبازی داشت به جبهه اعزام می­شود.

یقین به شهادت:

12 فروردین سال 1367 ، جلسة شورای پایگاه بسیج تشکیل می­شود. او به عنوان عضو شورای پایگاه در آن جلسـه حضـور دارد. در پایان جلسـه صورت جلسه را امضاء می کند. اما در کمال ناباوری می­نویسد آخرین امضاء و  درست بعد از 16 روز در تاریخ 1367/1/28 در منطقه فاو به شهادت رسید.

نحوة شهادت:

آقای کبوتری از همرزمان شهید نقل می کند به همراه ذبيح الله و آقای سرمدی در منطقه دریاچة نمک شبه جزیرة فاو عراق در حرکت بودیم و سعی داشتیم با دشمن مقابله کنیم.

شهید دادایی بین ما حرکت می کرد، به عنوان فرماندة دسته ، به دلیل تجهیزات نظامی که داشت متمایز از ما بود . ناگهان صدای شلیک شنیدم. دیدم او روی زمین نشست و دستهایش را روی صورتش گذاشت صدایش کردم. خیلی آرام جواب داد . فهمیدم تیر خورده سرش را از روی زانوانش بلند کردم دیدم خون از بین انگشتانش جاری بود و تیر دشمن به پیشانی او اثابت کرده بود. آقای کبوتری می گوید آخرین کلامش یا حسین(ع) یا حسین (ع) بود. بعد از شهادت بدنش در شهر وفا می ماند

                                                             روحش شاد و راهش مستدام باد

بسم الله الرحمن الرحیم

خدایا زبانم همیشه حمد و ثنای تو را یاد نمی‌کرده که حال درصدد آن بخواهم برآیم. ریاکاری و دورویی و غیبت‌های پی در پی من باعث زیادی گناهانم گردیده حس می‌کنم موجودی گم کشته و خطرناک در این قفس دنیا در زنجیرم. راه فرار و گریزی را ندارم بنده ذلیل بوده و هستم در بین دوستان خوبم. دوستانی که همه به یک‌باره دل از جهان کندند همه چیز را فراموش کردند به جز تو را. آنان پاک شدند و مسافت زمین تا آسمان را در یک آن واحد پیمودند. چشمان کوچک‌شان در هنگام دعا آن چنان بر افق تاریک آسمان دوخته می‌شد که گویی تو را در آسمان یافت می‌کردند. چه شیرین با تو درد دل می‌کردند. راستی چه شد که آنان این‌گونه شدند چه کار کردند که این‌قدر زود عاشقت گردیدند و عاقبت هم به‌سوی تو چنان مشتاقانه پرواز کردند که همه را به حیرت واداشتند، خدایا ببین چه آرزوهای دور و دراز در سرم می‌پروراندم آرزوهای جهان مادی مرا به سرازیری سقوطم کشانیده عشق به این دنیا و جاه و جلالش و از طرفی هوی و هوس شیطانی من فطرت خدایی مرا مورد آزار و شکنجه قرار داده و مرا در اقیانوس شهوات فرو برده از تو می‌خواهم مرا از این زنجیرهای محکم دنیوی نجاتم دهی و ما را هم‌چون شهدا و عاقبت‌مان را همانند عاقبت آنان قرار دهی.

مردم همه می‌دانند که هنوز پدران و مادران هیچ یادشان نرفته مسلخ‌هایی را که پیش پای‌مان کنده بودند همه را به‌نام تمدن و آزادی به شیوه غرب‌زده‌ها تربیت می‌کردند و از معرفت و محبت به همدیگر بیگانه می‌ساختند هرچه که دل‌شان می‌خواست ما را به آن پیوند می‌دادند و در اصل ما را به امپریالیزم جهان اتصال زده بودند شرف و استقلال ما را به دار کشیده بودند و در گلوهای‌مان خفه کرده بودند. این‌ها گوشه کوچکی از سرنوشت ما بود اما پاک‌ترین فرد روی زمین به یک حرکت ابراهیمی دست زد و ابراهیم‌گونه تبر را برداشت و بت بزرگی را نشانه رفت و بعد از 2535 سال شکنجه و کشت و جنایت و دزدی شاهان گذشته از این کشور برای اولین بار این ملت را با مزه شیرین آزادی آشنا ساخت. پس هوشیار باشید هنوز بت‌هایی در این جهان پهناور وجود دارد که فقط انقلاب ما زمینه‌سازی برای سرنگونی آن می‌باشد. که حتی خودشان نیز اعتراف می‌کنند حرم امامان عزیز ما در چنگ رژیم‌های ارتجاع عرب منطقه قرار دارند کعبه و مدینه و بقیع در چنگ شیخ‌نشین‌های عرب مثل کوه مقاومت می‌کند قدس اولین قبله گاه مسلمین در چنگ یهودیان اسرائیلی به همکاری آمریکا و انگلیس در محاصره است همه جهانخواران شرق و غرب در قلب جایگاه‌های مذهبی ما مثل خفاش‌های کور خیمه زدند و هرجا که دل‌شان بخواهد انتخاب نموده و آن را غارت و مالش را به یغما می‌برند. حال خود قضاوت کنید آیا در این برهه از زمان ‌جای نشستن است و آیا باید به فکر تجملات زندگی خویش باشیم و رو کردن بهانه‌های مختلف برای این انقلاب و اسلام؟ و آیا هرکس کارش برای خودش و هر کاری که می‌خواهد انجام دهد و فقط با نماز و دعا و گرفتن تسبیح به دست از جنگ کناره‌گیری؟  مگر حسین(ع) به‌خاطر  چه کشته شد مسلمانان جهان بیش از هزار و سیصد سال است برای شهید کربلا گریه می‌کنند اما دلیل گریه را هنوز متوجه نشده‌اند و به جمله خود امام حسین توجه نمی‌کنند که فرمود هرکس آماده است در راه ما تا سرحد مرگ مبارزه کند با ما حرکت کند و در حال حاضر هم حرم غبار گرفته اش را غارت کردند و در اشغال این خون‌آشام قرار گرفته است. چه کسی قبول می‌کند همه این‌ها را؟ مردم خوب بدانید این مرام مسلمان است که تا کفر در جلویش مانع از تبلیغ اسلام در روی کره زمین باشد با او بجنگد و حتی این قضیه با ظهور امام زمان هم رخ خواهد داد. برادران کارهای این دنیا زیاد است. جبهه را از تابستان به زمستان و بالعکس نیندازید که حتی موفق به رفتن آن هم نشوید. و بدانید ما در این رفتن‌هایی را که به جبهه داریم یک بار هم در آن برگشتی نخواهد بود چون می‌دانیم شهدا منتظر وما دل‌تنگ آنان. دیر یا زود همه شماها هم از این جهان هستی دور خواهید گشت و در بستری خواهند سپرد که حتی رخنه‌های آن  را می‌پوشانند و در آن‌جا خود هستی و خدای خود، عزیزانم فکرچاره بکنیدتا بتوانید از صراط به راحتی بگذرید از گرفتاری‌های پشت پرده قیامت غافل نباشید این جهان پهناور و زمین و آسمانش به همه آن عظمتش به درد ماها نمی‌خورد و به جز قفس برای آدم‌های مؤمن و پاک نمی‌تواند چیز دیگری باشد. خوب بدانید زن و فرزند بهانه است مال و مقام و حقوق توجیه است دنیا کثیف است چنان‌چه زیبایش زشت و شیرینی آن تلخ است. ای انسان‌های پاک تعویض کنید دنیای خویش را با دادن جان در راه معبود و بخرید بهشت را. دست بکشید از این دنیا از زن و فرزندهمان‌طور که کشیدند دوستان شهیدمان. و خوب بدانید ما راهی را که انتخاب نموده‌ایم تا آخرش خواهیم پیمود و هیچ چیز این دنیا نخواهد توانست مانع از این راه و شهادت آن گردد. به جز اگر خدا نخواهد که ما جز شهدا باشیم. عزیزان از موج‌های بیکران محبت که در دورن یکایک شما نهفته است غافل نباشید. برای یک چیز خدادادی جنجال به‌پا نکنید کینه‌ها را از دل بیرون کنید به هم محبت بورزید آرزوهای پوچ و حیوانی را از خود دور سازید غیبت نکنید تهمت نزنید حسادت به یکدیگر نورزید. دروغ نگویید. گران‌فروشی نکنید. از پیشامدهای گذشته از یکدیگر عذرخواهی کنید و از آن بگذرید. قرآن بخوانید و نهج‌البلاغه را مطالعه و هم‌چنین مجلات جدید را توصیه می‌نمایم. برادران و خواهران را توصیه که ناآگاهانه کار نکنند هرروز با مدلی مخصوص در کوچه و خیابان قدم نزنند. جوانی را صرف جوان بودن نکنند و خواهران را سفارش حجاب را کامل‌تر از این حفظ نمایند و به صورت خاصی هم به گلزار نیایند که ما رضایت به آن نخواهیم داد. و در آخر این‌که به خدا اگر یک لحظه در جهت غیرخدا حرکت کنید فردا شدیداً مؤاخذه می‌شوید و وای به‌حال‌تان اگر تخطّی نمایید از راه خون‌دادگان بهترین بندگان مقرب و پاک خدا. خدایا در این عمری که به من دادی خطاها مرتکب شده‌ام و خود نیز اعتراف می‌کنم به کارهای زشت و ناپسندم اما خود می‌دانی مدت‌هایی می‌باشد که در جبهه به دنبال شهادت می‌گردم و تو هنوز موفقم ننموده‌ای حال از تو می‌خواهم مرا هم زودتر جسم و خونم را به یکدیگر آغشته کنی که به خودت قسم آماده هستم.

اما شما پدر و مادر گرامی کوچک‌تر از آنم که بخواهم برای شما مطلبی بیان کنم ولی به عنوان آخرین وصایایم این چند جمله را عرض ادب کرده و پس از آن شما را به خدا می‌سپارم.

نمی‌دانم با چه زبانی از محبت‌های‌ شما و زجر و غصه هایی که از کوچکی تا به‌حال برای ما متحمل شده‌اید تشکر کنم. چه به روی کاغذ بیاورم که شما خوشحال باشید. در هر صورت شماها را از اعماق قلب سیاه شده از گناهان و خطاهایم دوست داشتم ولی حیف که خیلی از جوان‌ها نمی‌توانند این ابراز علاقه و دوستی را برای پدر و مادر خویش در این دنیا به نمایش بگذارند از شما طلب حلالیت کرده و اگر در طول زندگی برای‌تان خوب نبودم مرا ببخشید مادر و پدر عزیز هرگز نتوانستم به شما بگویم که من عشق به شهادت دارم اما حال در این وصیت کوچک شما را در جریان می‌گذارم من راه شهادت را از سال‌های پیش آغاز کردم و تا برآورده شدن این مرگ که هیچ نیکی بالاتر از آن نیست از پای نخواهم نشست و شما خدا را شکر کنید که فرزندتان به آروزی دیرینه اش رسیده است و از خدا بخواهید مرا جز شهدا قرار بدهد.

و خواهرانم حجاب را حفظ کرده و آن را به فرزندان‌تان یاد دهید. ان‌شاءالله از به وجود آوردن ناراحتی‌های گذشته برای شما مرا بخشیده و حلالم کنید وبرادرانم؛ شمارا به گوش دادن به سخنان امام، پشتیبان ولایت‌فقیه بودن ادامه‌دادن راه شهدا، خواندن نماز مرتب بالاخص جماعت دعوت نموده و از شما نیز طلب حلالیت کرده و همه شما را به خدا سپرده و آرزوی موفقیت در زندگانی برای خدا را برای‌تان می‌نمایم.

والسلام

ذبیح‌اله دادایی یزدلی

خدایا، خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار. 

  •  ذبیح اله دادائی یزدلی
  •  ذبیح اله دادائی یزدلی

گوهرهای ماندگار شهرستان آران و بیدگل

ایمیل مدیر سایت : info@gmab.ir

شماره تماس : 09121276916

طراحی و تولید: ایده پرداز طلوع